Granica śniegu
 

Temperatura w atmosferze generalnie spada z wysokością. Jednak w praktyce od tej reguły występuje wiele odstępstw. Poziom izotermy zero (granica temperatury zero) jest istotny ze względu na charakter opadów i ich ewentualne zamarzanie. Przyjmuje się, że w przypadku położenia izotermy zero na wysokości około 400-600m n.p.m. (nad poziomem morza) do ziemi może docierać opad w postaci śniegu. Zdarza się jednak, zwłaszcza w sytuacji zimowych wyży, że temperatura w wyższych warstwach atmosfery jest dodatnia, a w warstwie przyziemnej spada poniżej zera. W takiej sytuacji padający deszcz lub mokry śnieg może przy ziemi zmieniać się w niebezpieczny opad marznący. Granica temperatury zero podawana jest w metrach nad poziom morza. Wartość „grunt” oznacza, że w przypadku wystąpienia opadu, do ziemi może on dotrzeć w postaci śniegu lub deszczu marznącego. To, czy się rozpuści w kontakcie z podłożem, zależy od temperatury podłoża.